Hafta sonu, hükümetin aldığı kararlar ve yetkililerin gündeme dair açıklamalarıyla oldukça hareketli geçti.
Önce, adeta “Aldığınız nefese şükretmelisiniz.” diyen AK Parti Grup Başkanvekili Bahadır Yenişehirlioğlu çıktı karşımıza. Yenişehirlioğlu, “Allah izin verdiği için nefes alıyoruz. Çok şikâyet ediyor insanoğlu. Yetinmiyor, kanaat etmiyor, şükretmiyor. Hep ‘daha çok, daha çok’ çünkü hiç öleceğine inanmıyor.” Dedi.
Ardından Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, “Enflasyon kontrolden çıkabilirdi, çıkmadı.” diyerek aynı şükrü başka bir şekilde halka tekrarlatmaya çalıştı.
Elhamdülillah!
Tabii, halkın şükürsüzlüğü üzerine kurulu bir durum olunca, “Madem şükretmiyorsunuz, köprüleri de 30 yıllığına özelleştirelim ki kıymetimizi anlayın, belki daha fazla şükredersiniz.” dercesine bir karar alındı.
Alınan kararın ardından iktidara yakın isimler ve gazeteciler durumu toparlama çalışmasına girdi.
Bu yol ve köprülerin yılda 600 milyon dolar gelir elde ettiğini, buna karşın 300 milyon dolar masraf çıkardığını söylediler.
Yeni Parti Milletvekili Deniz Yavuzyılmaz ise, Karayolları Genel Müdürlüğünün mali raporlarından bu yolların 806 milyon dolar geliri, 126 milyon dolar gideri olduğunu bulup önlerine koydu.
Bu tartışmalardan bize ne demeyin.
Dün, AK Parti’nin en güçlü olduğu ilçelerden biri olan Kırıkhan’da oldukça koyu bir AK Partili vatandaşla bir yerde oturdum. Yıllardır bizlerle tartışıp dururdu. AK Parti’yi birçok AK Partiliden daha iyi savunduğu bile olmuştu. Fakat dün o isim bile, “Köprü kiralamak nedir, böyle şey olmaz. Her şeyi savunuruz ama bu kadarı da fazla.” diye çıkıştı.
Şaşırıp kaldım.
Bir yanda milletle alay eder gibi kolunuzda binlerce dolarlık saatle “Aldığınız nefese şükredin.” derseniz, diğer yanda enflasyonun yüzde 30’larda olmasını “şükür” gerekçesi sayarsanız, işin sonunda “köprüleri özelleştiriyoruz” derseniz en fanatik seçmeniniz bile size sırtını döner.
Bu gibi durumlarda genelde yerelde siyaset yapanlar “yerelde” kalmayı tercih etse de iletişimin ve haberleşmenin anında yayıldığı bir dünyada “genel” siyaset, yerel siyaseti doğrudan etkiler. Kabul etseler de etmeseler de gerçek bu.
Köprü meselesinde acı tablomuz ise bambaşka!
Bakınız, ülkenin köprülerinin özelleştirilmesi demek, o ülkenin artık üretimden, yatırımdan, istihdamdan kopması anlamına geliyor. Bu köprülerin gelecekte ülkeyi karşı karşıya bırakacağı durum “Düyûn-ı Umûmiye”dir.
Osmanlı’nın son yıllarında ekonomisinin nasıl ele geçirildiğini, hatta vergileri bile yabancıların nasıl tahsil ettiğini anlamanız için bunun üzerine Donald C. Blaisdell tarafından yazılmış aynı adlı kitabı okuyun. 2008’de bu kitabı ilk elime aldığımda dehşete düşmüştüm. Nitekim bugün tekrardan notlar çıkararak okumaya başlayacağım. Türkçe çevirisi zaten var.
İşte bu tabloya doğru adım adım gittiğimiz bir süreçte, iktidarın lüks saat takıntılı grup başkanvekili Bahadır Yenişehirlioğlu “Aldığınız nefes...” derse, işte bu milletle alay etmek olur. Zaten milletin karşılıksız alabildiği bir tek nefesi kaldı.
Umarım Hazine ve Maliye Bakanı Mehmet Şimşek, Bahadır Yenişehirlioğlu’nun nefes üzerine söylediklerini dinlememiştir. Maazallah! Nefes vergisi gelirse hepten bittiğimizin resmi olur.
Son Tahlilde…
İktidar ekonomiyi bir türlü dizginleyemiyor. Tarımda dengesiz politika ve yanlış planlama, her yıl çiftçiyi geriye götürüyor. Bu gidişle yakında hıyarı bile ithal edecek hâle geleceğimizin sanıyorum ki kimse farkında değil.
Doların gerçek değerinde olmadığını anne karnındaki bebek bile biliyor artık. Ama buna rağmen suni gündemler, yapay çıkışlar ve retorik söylemler ile milleti ekonomik buhrandan uzak tutacağına inanan bir yönetim anlayışı var.
Ama millet her akşam tencereyle karşı karşıya kalıyor.
Tencere millete bakıyor, millet tencereye bakıyor.
İktidarın derdi, halkın aldığı nefese şükretmesini ya da şükretmemesini sorgulamak değil; tencereyi havadan başka neyle dolduracağına çözüm üretmek olmalı.
Gazeteci/Yazar Mustafa DİLEK
