Evrim her dakika devam ediyor, sürekli bir değişim, bir dönüşüm halindeyiz. Hayat hepimizi bir şeylere, birilerine dönüştürüyor. Hiç kimse olduğu haliyle kalmıyor. Bunun en belirgin, en hızlı örneğini ise bebeklerde gözlemleyebiliriz. Bebekler her an gelişim içerisindeler, yüzleri ve boyutları da her gün değişiyor. Her gün hareketleri gelişiyor, yeni bir şeyler öğreniyorlar.
Elbette hayatta her insanın yönelimi farklıdır ancak şurası kesindir, evrimsel yolculuğumuz içerisinde neyle ilgilenirsek ona dönüşürüz. Bu konuda oyuncak veren makineler çok güzel bir örnek olacak sanıyorum. Oyuncaklar makinenin içine önceden atılmış, ne çıkacağı basbayağı belli. İçerisinde oyuncak varsa eni sonu dışarıya çıkacak olan şey de oyuncaktır. Onları çıkarmak oyuncuya bırakılmış. Oyuncak veren makineler madeni para veya jeton karşılığında oyuncuya bir oyun hakkı veriyor. Oyuncu makine üzerinde bulunan oyun kolu veya düğmeler vasıtasıyla makine içerisindeki kıskacı hareket ettirerek oyuncak kapmaya çalışıyor.
Aynı durum bizim geleceğimiz için de kaçınılmazdır, kendimizi hangi yönde eğitirsek mutlak ki o kişiye dönüşeceğiz. Öncelikli olarak kendimizi neye dönüştürmek istediğimizi belirlemeliyiz. Sonrasında ise tercihimiz yönünde çalışmalıyız. İç dünyamıza, benliğimize ne eklersek, duygu dünyamızı ne ile beslersek ileride dönüşeceğimiz kişi de o olacaktır. Elbette çevresel etkenleri de hesaba katmamız gerekiyor. Herhangi bir durumda amacımızdan uzaklaşabiliriz ancak hayat devam ettiği sürece biz de amacımız doğrultusunda devam etmeliyiz.
Bu durumu evrenin neden-sonuç yasası ile daha net açıklayabiliriz belki de. Tarlaya buğday tohumu bırakırsak o tarla bize yine buğday verecektir. Bir Afyonkarahisar türküsünde geçen bir cümle ile durumu netleştirelim "dut ağacı dut verir."
Yazar/ Veysel ÖZYURT
